آیا گذشته هنوز وجود دارد؟

آلبرت انیشتین به ما آموخت که فضا و زمان با هم به یک موجود مشترک تعلق دارند: فضا-زمان. این بدان معناست که زمان تبدیل به یک بعد، شبیه به فضا می شود و پیامدهای عمیقی برای ماهیت زمان دارد. از همه مهمتر به چیزی منتهی می شود که جهان بلوکی نامیده می شود، جهانی که در آن همه لحظات زمان به یک شکل با هم وجود دارند. آینده، حال و گذشته یکی هستند، فقط تصور ماست که خلاف آن را نشان می دهد.