چرا ممکن است بیگانگان همین الان در مسیر حرکت به سمت ما باشند؟

‫جهان وسیع و باشکوه است، ‫صدها میلیارد کهکشان، تریلیون‌ها ستاره ‫و حتی تعداد بیشتری سیاره. ‫حتی اگر بخش کوچکی از آن قابل سکونت باشد ‫جهان باید مملو از حیات باشد ولی ما هنوز با هیچ گونه حیات فرازمینی روبرو نشده ایم. این یک نظریه را ارائه می دهد: ما ممکن است در مراحل اولیه توسعه جهان باشیم. با وجود قدمت جهان (۱۳.۸ میلیارد سال)، حدس زده می‌شود که به دلیل رویدادهای کیهانی بسیار مانند انفجارهای مکرر ستارگان و سیاه‌چاله‌های کلان‌جرم که مقادیر زیادی تشعشع ساطع می‌کنند، برای بخش قابل‌توجهی از این زمان، ظهور حیات در جهان‌ ابتدایی بسیار سخت‌تر بوده است. ‫پس انسان‌ها در نقطه بسیار مناسبی از زمان از راه رسیدند ‫که شاید زودترین زمان ممکن برای رشد حیات باشد‫ اما آینده چه می‌شود؟ حیات می‌تواند به شکل عملی‌تری در اطراف ستاره‌های کوتوله قرمز با عمر طولانی، که فراوان هستند و توانایی حفظ سیارات قابل سکونت برای ده‌ها تریلیون سال را دارند، توسعه یابد. ترکیبی از این عوامل ممکن است منجر به ظهور «سونامی‌مانند» حیات در آینده در سراسر کهکشان شود. یک نگرانی مهم، «پر سر و صدایی» بالقوه تمدن‌ها است - تمدن‌هایی که منابع را در مقیاس بزرگی گسترش می‌دهند و مصرف می‌کنند و ردپایی واضح از وجودشان بر جای می‌گذارند. اگر چنین تمدن هایی در گذشته وجود داشتند، می توانستند از به وجود آمدن ما جلوگیری کنند. اگر آنها در آینده به وجود بیایند، می توانند با ما برای منابع رقابت کنند. از سوی دیگر، ممکن است تمدن‌هایی "بی‌صدا" وجود داشته باشند که به طور قابل توجهی گسترش پیدا نکنند یا حضور خود را در مقیاس کهکشانی نشان دهند. این ویدئو تاکید می کند که ما انسان ها در حال حاضر در مسیر تبدیل شدن به یک تمدن "پر سر و صدا" هستیم. مفهوم این ملاحظات این است که اگر ما واقعاً جزو تمدن‌های اولیه هستیم، باید تلاش کنیم تا قبل از رسیدن دیگران، سهم خود را در جهان به دست آوریم، و عملاً در «مسابقه به سوی ستارگان» شرکت کنیم. هدف مبارزه نخواهد بود، اما اطمینان حاصل شود که ما در کهکشان خودمان به حاشیه نمی‌رویم و می‌توانیم در موضعی برابر با تمدن‌های آینده روبرو شویم.